Immisje zapachowe jako podstawa ograniczeń dotyczących prawa zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Glosa aprobująca do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 marca 2018 r. (II OSK 1281/16)

Paweł Daniel

Abstract

This ruling is a departure from the position to date of the administrative courts, which acknowledged that the matter of an arduous odour cannot constitute grounds for limiting ownership rights. In the judgment of 14 March 2018 (II OSK 1281/16), the Supreme Administrative Court decided that the matter of odours that are arduous for neighbouring properties can constitute grounds for the municipality to take advantage of its planning powers and introduce restrictions on development abilities. This position is based on the assumption that the implementation of the principle of spatial governance, which also includes the need to respect the postulate of sustainable development, also requires the matter of the protection of the life and health of residents to be taken into account in the planning procedure. Therefore, despite the lack of existing legal norms regulating the permissible levels, the negative impact of an arduous odour can lead to the introduction of appropriate restrictions in the land use plan as an act of local law. This ruling is extremely important and equips municipalities with an effective instrument for reducing arduous investments.
Author Paweł Daniel (Wydział Psychologii i Prawa w Poznaniu)
Paweł Daniel,,
- Wydział Psychologii i Prawa w Poznaniu
Other language title versionsArduous odours as grounds for restrictions regarding development rights in the land use plan – approving commentary on the ruling of the Supreme Administrative Court of 14 March 2018 (II OSK 1281/16)
Journal seriesOrzecznictwo w Sprawach Samorzadowych, [Case Law in Self-Government Cases], ISSN 1232-7107, e-ISSN , (N/A 20 pkt)
Issue year2020
No2
Pages133-139
Publication size in sheets0.5
Keywords in Polishmiejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, władztwo planistyczne, normy odorowe, zrównoważony rozwój
Keywords in Englishland use plan, planning powers, odour norms, sustainable development
Abstract in PolishGlosowane orzeczenie stanowi odejście od dotychczasowego stanowiska sądów administracyjnych, które uznawały, że kwestia uciążliwego zapachu (odoru) nie może stanowić podstawy do ograniczenia prawa własności. W prezentowanym wyroku z 14.03.2018 r. (II OSK 1281/16) Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że kwestia immisji zapachowych na nieruchomości sąsiadujące może stanowić podstawę skorzystania przez gminę z przysługującego jej władztwa planistycznego i wprowadzenia ograniczeń dotyczących możliwości zabudowy. Stanowisko powyższe opiera się na przyjęciu, że realizacja zasady ładu przestrzennego, obejmującego również konieczność poszanowania postulatu zrównoważonego rozwoju, wymaga uwzględnienia w ramach procedury planistycznej również kwestii ochrony życia i zdrowia mieszkańców. Stąd negatywny wpływ uciążliwego zapachu (odoru), pomimo braku istniejących norm prawnych regulujących jego dopuszczalne poziomy, może prowadzić do wprowadzenia stosownych ograniczeń w akcie prawa miejscowego, jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Orzeczenie powyższe jest niezwykle ważne i wyposaża gminy w skuteczny instrument służący ograniczeniu uciążliwych inwestycji.
Languagepl polski
File
owss_2020_02_133.pdf 160.85 KB
Additional file
Immisje_zapachowe_afiliacja.pdf 505.64 KB
Score (nominal)20
Score sourcejournalList
Citation count*
Cite
Share Share

Get link to the record


* presented citation count is obtained through Internet information analysis and it is close to the number calculated by the Publish or Perish system.
Back
Confirmation
Are you sure?