Humanizacja Ja – nowe ujęcie w kontekście analizy zniekształceń w bezpośrednich sądach porównawczych

Aleksandra Jaskółowska , Marzena Cypryańska

Abstract

The paper presents the critical analyses of a phenomenon called the self-humanizing effect. Self-humanizing is defined as the tendency to ascribe humanness more to the self than to others. It refers only to essentially human characteristic and not to uniquely human characteristics. The effect has been considered in the context of direct comparative judgments (people assess whether they possess given trait less, the same or more strongly than others). Most articles on this topic have not presented mean comparative judgments, which makes it impossible to determine the extent to which people under- or overestimate the extent to which they possess a characteristic. The present study (with 71 high school students as participants, 45 women), was a replication of the one of the first studies on self-humanizing (Haslam, Bain, 2007). The analyses were based on the means of comparative judgments. We found that people perceived themselves as similar to others in terms of typical human weaknesses (negative human nature characteristics) and rated themselves as significantly above average for both human nature and uniquely human desirable traits and as below average for undesirable uniquely human traits. It seems that being more human than others means possessing some human traits more than others and possessing some human traits (such as undesirable uniquely human traits) less than others.
Author Aleksandra Jaskółowska (Wydział Psychologii)
Aleksandra Jaskółowska,,
- Wydział Psychologii
, Marzena Cypryańska (Wydział Psychologii)
Marzena Cypryańska,,
- Wydział Psychologii
Other language title versionsSelf-humanizing – A new view in the context of the biases in direct comparative judgments
Journal seriesPsychologia Społeczna, ISSN 1896-1800, (B 13 pkt)
Issue year2015
Vol10
No4(35)
Pages396-408
Publication size in sheets0.6
Keywords in Polish humanizacja Ja, bezpośrednie sądy porównawcze, efekt BTA
Keywords in Englishself-humanizing, direct comparative judgment, BTA effect
Abstract in PolishArtykuł prezentuje krytyczną analizę zjawiska określanego jako humanizacja Ja. Humanizacja Ja jest definiowana jako skłonność do przypisywania człowieczeństwa sobie w większym stopniu niż innym. Skłonność ta dotyczy właściwości esencjalnie ludzkich, lecz nie charakterystyk unikalnie ludzkich. Humanizacja Ja jest rozważana w kontekście bezpośrednich sądów porównawczych (osoby badane oceniają, czy daną cechę posiadają w stopniu mniejszym, takim samym, czy większym niż inni). Ponieważ w dotychczasowych pracach nie były prezentowane średnie ocen porównawczych, powstała wątpliwość, czy humanizacja Ja jest rzeczywiście tym, czym się sądzi, że jest. Zrealizowane badanie, w którym uczestniczyło 71 uczniów ostatnich klas szkół ponadgimnazjalnych (w tym 45 kobiet), było replikacją jednego z pierwszych badań nad humanizacją Ja (Haslam, Bain, 2007). Analizy średnich ocen porównawczych sugerują, że ludzie spostrzegają siebie jako podobnych do innych w zakresie typowych dla ludzi słabości (negatywne cechy esencjalnie ludzkie), a zarazem jako wspanialszych niż inni w różnych aspektach człowieczeństwa (pozytywne cechy unikalnie lub esencjalnie ludzkie są przypisywane sobie w większym stopniu niż innym, natomiast negatywne cechy unikalnie ludzkie są przypisywane w zdecydowanie mniejszym stopniu niż innym). Intrygujące wydaje się to, że humanizacja Ja rozumiana jako „bycie bardziej ludzkim niż inni” może wiązać się zarówno z przypisywaniem sobie, jak i odmawianiem pewnych atrybutów typowo bądź unikalnie ludzkich.
Languagepl polski , en angielski
File
Psychologia_Spoleczna_2015_4.pdf 1.25 MB
Additional file
Cypryanska-Oswiadczenie_Psych.Społ.2015.pdf 46.16 KB
Score (nominal)13
Citation count*
Cite
Share Share

Get link to the record


* presented citation count is obtained through Internet information analysis and it is close to the number calculated by the Publish or Perish system.
Back
Confirmation
Are you sure?